| VomY..'s profile:+:...LonelY P@nda's Di@...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 09 14 ข้อที่ท่านควรรู้14 ข้อที่ท่านควรรู้ 1.ศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ตัวเรา 2.ความล้มเหลวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความอวดดี 3.การกระทำที่โง่เขลาที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การหลอกลวงผู้อื่น 4. สิ่งที่แสนสาหัสที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความอิจฉาริษยา 5. ความผิดพลาดมหันต์ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การยอมแพ้ตัวเอง 6. สิ่งที่เป็นอกุศลที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การหลอกลวงตัวเอง 7. สิ่งที่น่าสังเวชที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความถดถอยของตัวเอง 8. สิ่งที่น่าสรรเสริญที่สุดในชีวิตเรา ก็คือความอุตสาหะวิริยะ 9. สิ่งที่ล้มละลายที่สุดในชีวิตเรา ก็คือความสิ้นหวัง 10. สมบัติที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตเรา ก็คือสุขภาพที่สมบูรณ์ 11. หนี้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือหนี้บุญคุณ 12. ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือการให้อภัย และความเมตตากรุณา 13.ข้อบกพร่องที่ใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตเราก็คือการมองโลกในแง่ร้ายและไร้เหตุผล 14.สิ่งที่ทำให้อิ่มอกอิ่มใจที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การให้ทาน (วัตถุทานวิทยาทาน) March 17 ความรักกะความเหงารักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... อดข้าว ..อดน้ำ ..
เพื่อเก็บเงิน..ไว้จ่ายค่าโทรศัพท์..ทั้งเดือน รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...บอกเลิกนัดกับ .."เพื่อน" แล้วไปเที่ยวกับ.."แฟน" รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ซื้อของแพงๆให้ เงิน..ไม่ได้เป็นหลักประกันว่า..รักจริง รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ดูหนัง..ทุกเย็นวันศุกร์ นั่งสบตา..ที่แมคโดนัลด์..ทุกบ่ายวันเสาร์ โทรบอกว่า.."คิดถึง" ..ทุก 5 นาที..ตลอดเช้าวันอาทิตย์ รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... พยายาม..ลงทุนมากมาย แลกเทปกันฟัง .. ตั้งโปรแกรมดูหนัง..สักเดือนละเรื่อง..ก็ได้ พากันไปกิน..เพื่ออิ่ม ..ไม่ใช่กิน..เพื่อให้ดูรวย รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... ถวายให้..ทั้งตัว อย่าไปกลัวว่า..ถ้าไม่ยอมเปลืองตัว ..แล้วรัก..จะหมดไป เพราะ..ถ้าเขารักจริง ก็ควรให้เกียรติ ..ไม่ใช่จ้องจะ..เอาเปรียบ รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...เอาดวงชะตา..ไปให้หมอดู จ่ายเป็นร้อย เพียงแค่อยากรู้ว่า..เป็นเนื้อคู่กันหรือเปล่า รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ตามติดแจ ผูกขาเขาไว้..กับขาเรา ผูกมือเขาไว้..กับมือเรา ทำไมต้องทำเหมือน..ขาดเขาไปแล้ว..เราจะตาย . จำไว้ว่า..คนทุกคน..มีหัวใจ..คนละดวง รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...เป็นเงา..ตลอดเวลา ไม่ต้องทุ่มเท..ทำเพื่อ "ความฝัน" ของเขา จนชีวิตตัวเอง..ว่างเปล่า หลงลืม.."ความฝัน" ..ของตัวเอง รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...มีเวลาเท่าไหร่..ก็ให้ทั้งหมด จนไม่เหลือเวลา..สำหรับทำ "สิ่งดีดี" ..ให้ครอบครัว ไม่เหลือเวลา..กลับบ้านเร็วๆ..ให้แม่ชื่นใจ หลับตา..ลืมตา..ก็เห็นแต่หน้า.. "แฟน"
miz u all guys..Take care naa
ไปตามแรงกระทบของชีวิต . October 28 ความรัก....ไม่มีรัก ก็พยายามตามหาความรัก เค้าไม่รัก ก็พยายามให้รัก รักแล้วเจ็บ ก็พยายามเลิกรัก รักแล้วสุข ก็พยายามรัก อย่าไปพยายามกันให้มากนักเลยดีไหม? ความรัก คงไม่ใช่สิ่งที่เราไปใช้ความพยายาม บังคับให้มันกลับกลายไปเป็นดังใจได้ ใครกำลังมีความรัก คงรู้ดีว่ามันก็มีทั้งสุขและทุกข์ ก็ต้องอยู่กะมันไป จัดการมันไป เจ็บกะมันไป สุขกะมันไป เรียนรู้มันไป ตอนรัก ก็ยังดีกว่าไม่มีใครให้คิดถึง เลิกรักเมื่อไหร่ ก็ยังดีกว่าต้องคิดถึงใครทุกวัน เดี๋ยวพอลืมว่าเคยเจ็บมายังไง ก็ไขว่คว้าหามันใหม่..ไม่เชื่อคอยดู แล้วเวลาวิ่งตามอ่ะ มันมาหาซะที่ไหน? รักคือก็คือรัก ไม่รักก็คือไม่รัก มีก็คือมี มาก็คือมา ความรักไม่มา เราก็รักใครไม่ได้ คนบางคนเค้าไม่มา เราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ไปพยายามเปลี่ยนมัน ทำไม่ได้หรอก เราเองก็เลิกพยายามแล้ว รักก็ทุกข์แบบนึง ไม่รักก็ทุกข์อีกแบบนึง พยายามจะรัก หรือพยายามจะไม่รัก ดูจะทุกข์หนักกว่าเก่า แล้วก็ไปโทษความรักกันใหญ่ ทำไมไม่โทษใจตัวเอง ถ้าจะทำอะไรสักอย่าง ก็เริ่มรักตัวเองให้ดีที่สุดดีกว่า อย่าไปคิดว่ามันเป็นความเห็นแก่ตัว ถ้าตัวเองเรายังรักไม่ได้ จะรักคนอื่นได้..อย่างดี ได้อย่างไร? รักตัวเองให้เป็น ให้ดี ให้พอดี จะได้รักคนอื่นได้ดีเท่าๆกัน หรือมากกว่า... จะได้พร้อม.. เมื่อความรักมาหา..หรือจากไป แล้วก็อย่าไปใช้คำว่าพยายาม เพื่อเปลี่ยนแปลงความรักเลยนะ เหนื่อยเปล่าๆ รักใครก็รักไป รักให้ดี ไม่ต้องไปพยายามจะเลิกรัก ถ้ามันเจ็บ แล้วก็ไม่ต้องไปพยายามให้มันคงทนชั่วนิจนิรันดร ความรักก็เหมือนเรื่องอื่นๆในโลกแหละ มีอายุขัย เป็นอนิจจัง สุดแต่ว่า อายุของเรา กับความรักของเรา อันไหนมันจะยาวนานกว่ากัน ก็เท่านั้นเอง.. September 27 ขอแค่คิดถึง แม้ว่า .........วันนี้อาจไม่เป็นคนรักกัน +_+ไม่เหงาไม่ใช่ชั้น+_+ August 30 ทำไมต้องรัก...?ทำไมคนเราต้องมีความรัก...
....ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ
ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา...
....ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเราดูแลหัวใจของเรา
ทำไมคนเราถึงไม่เคยพอกับความรัก...
....ก็เพราะว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อรักใครคนเดียว
ทำไมคนบางคนถึงไม่เคยพบกับความรักสักที...
....ก็เพราะว่าเขาไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร
ทำไมคนบางคนไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร...
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะกำลังรอใครสักคนอยู่
ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อย...
....ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา
ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา...
....เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน
ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก...
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา
ทำไมคนบางคนยังไม่! พบคู่แท้ของเขา..! .
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะไม่เคยตามหาเลยก็ได้
ทำไมเราควรจะทำตัวเราให้ดูดีอยู่ตลอดเวลา...
....ก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเมื่อไร
ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก...
....เพราะว่าเมื่อเราเจอเขาคนนั้นเมื่อไร
เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่ามากแค่ไหนกับเวลาที่เรารอคอย
จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี...
....เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่
จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ
อย่าปล่อยให้โชคชะตาลิขิตชีวิตเราทั้งหมด...
....แต่จงใช้มันเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต
โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ...
....แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเราได้ August 19 การลบความทรงจำพอรักจากไป เหลือแต่ความเจ็บ ...และ ช่วงเวลาวันวานเก่าๆ แต่ช่วงเวลาที่(เคย)น่าจดจำ กลับมาทำร้ายตัวเราเอง ช่วงเวลาเหล่านั้น อาจจะเคยหอมหวานแค่ไหน แต่ ณ เวลาปัจจุบัน มันไม่ต่างอะไรจาก มีดเล็กๆ ที่คอยทิ่มแทงเวลาที่คิดถึงมัน หลายคนอยากจะลืม อยากจะพ้นจากช่วงนี้เสียที คุณอาจเคยบอกบางคนว่า " จะพยายามลืม " แต่ ยิ่งนานเท่าไร กลับเหมือนทำสิ่งที่ตรงกันข้าม กลับนึกถึงมันบ่อยขึ้น แน่นอนว่ายิ่งนึก ก็ ยิ่งเจ็บ และทรมาน เค้าว่ากันว่า สมองของมนุษย์สามารถ บรรจุ ความจำได้ถึง "ร้อยล้านล้านรายการ" -ประมาณนี้- 100,000,000,000,000.- แค่เห็นก็เหลือเชื่อแล้ว ว่ากันว่า ทุกสิ่งมนุษย์สามารถจำได้ แต่ต้องสะกิด เท่านั้นเอง แล้วคุณจะลืมได้ไงละถ้าคุณ"สะกิด"มันทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการ ทุกสิ่งบนโลกนี้พยายามแล้วสำเร็จทุกอย่าง เหมือนที่บอกไว้ว่า "ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น" แต่สิ่งเดียวที่พยายามเท่าไหร่แล้วล้มเหลวไม่เป็นท่าซะทุกครั้งไปก็คือ "พยายามลืม" เหมือนบอกว่า "ห้ามนึกถึงช้าง" แค่ประโยคนี้จบที่คำว่า ช้าง ก็นึกถึงช้างไปเสียแล้ว ว่ากันว่าการลืม ต้อง "ใช้เวลา" แต่ฉันบอกไม่ได้หรอกว่านานเท่าไร อาจจะ เดือน ปี หรือหลายๆปี บางคนบอกว่ามันนานเกินไป ที่จะลืมได้ ด้วยประสบการณ์ของฉันเอง มันผ่านมาหลายปีแล้วละ เมื่อก่อนฉันนึกถึงทุกวันเจ็บมันซะทุกวัน แต่ทุกวันนี้ ฉันก็ไม่ได้ลืมไปหรอกนะ แต่ต่างจากเดิมตรงที่ "ต่อให้ฉันนึกถึงมันซะ พันรอบ ฉันก็ไม่เจ็บแล้ว" ส่วนนึงอาจจะเวลาด้วย แต่ส่วนเล็กมากๆ ฉันคิดว่าที่ฉันไม่เจ็บก็คงมาจากฉันสร้าง ทัศนะคติที่ดีกับมันมากกว่า ทัศนะคติ สร้างยังไงน่ะเหรอ ไม่ยากหรอก แค่ มองมันในแง่ดี เท่านั้นเอง เอ๊ะ จะมองมันยังไง จำไว้อย่างว่าทุกอย่างมีสองด้านเสมอ ถ้าเค้าทิ้งเราไป ในตัวของฉัน ฉันคิดว่า 1.เราอิสระ 2.ทำให้เราโตขึ้น 3.ทำให้เรารักตัวเราเองมากขึ้น 4.ทำให้สิ่งรอบๆตัวน่ามองขึ้น มองโลกใหม่ คนที่เค้าลำบากกว่าเรามีเยอะแยะ ฯลฯ แค่นี้เราก็สามารถ ดึงตัวเองในบ่อแห่งความจำ ได้แล้ว เชื่อไหม ว่าครั้งต่อไปเราจะไม่กลัวกับมันอีก เพราะเรามี ประสบการณ์แล้ว ถ้าลืมมันไม่ได้ ก็อย่าไปลืม แต่มองมันใหม่เท่านั้นเอง July 24 ใช่ชั้นหรือเปล่า???ลืมตามองชั้นให้ดีอีกครั้ง ความจริงความฝันต่างกันแค่ไหน
รักที่เธอต้องการ ผู้ชายที่ฝันในใจ ตอบตัวเองได้มั๊ย ใช่ชั้นหรือเปล่า เธออายใครมั๊ยที่เดินกับชั้น จับมือกับชั้นภูมิใจบ้างมั๊ย ชั้นจะยอมรับฟังหากเธอไม่แน่ใจ ก้จะพร้อมทำตามหัวใจของเธอ * ไม่ได้เลิศหรู แค่คนบนพื้นดินทราย
ไม่ใช่เจ้าชายที่มีให้เธอได้ทุกสิ่ง มีเพียงสองมือที่พร้อมจะทำเพื่อเธอด้วยรักจริง ไม่มีวันจะทิ้งให้เธอต้องเสียใจ เธออายใครมั๊ยที่เดินข้างชั้น สบตากับชั้นอุ่นใจแค่ไหน
แม้ยังไม่ดีพอก้ไม่ต้องเกรงใจ อยากจับมือกับชั้นเรื่อยไปหรือเปล่า * ไม่ได้เลิศหรู แค่คนบนพื้นดินทราย ไม่ใช่เจ้าชายที่มีให้เธอได้ทุกสิ่ง มีเพียงสองมือที่พร้อมจะทำเพื่อเธอด้วยรักจริง ไม่มีวันจะทิ้งให้เธอต้องเสียใจ June 21 สิ่งสำคัญไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาไม่สำคัญว่า... คุณขับรถยี่ห้ออะไร ? สำคัญว่า... คุณเคยให้คนที่ไม่มีรถ "นั่ง" มาด้วยกี่ครั้ง ไม่สำคัญว่า... คุณทำงานล่วงเวลามากขนาดไหน ? สำคัญว่า... คุณให้ "เวลา" แก่ครอบครัว และคนที่รักมากแค่ไหน ไม่สำคัญว่า... คุณมีเสื้อผ้าทันสมัยกี่ชุดในตู้ ? สำคัญว่า... คุณเคยให้เสื้อผ้าแก่คนที่ "ขาดแคลน" ใส่กี่ชุด ไม่สำคัญว่า... คุณมีฐานะอะไรในสังคม ? สำคัญว่า... คุณ "วางตัว" ในระดับไหน ไม่สำคัญว่า... คุณมีทรัพย์มากเท่าไหร่ ? สำคัญว่า... สิ่งที่คุณมี มันมี "อำนาจ" ชี้ขาดชีวิตคุณแค่ไหน ไม่สำคัญว่า... เงินเดือนสูงสุดของคุณเท่าไร ? สำคัญว่า... คุณต้องสละ "อุดมการณ์" เพื่อได้มันมาหรือไม่ ไม่สำคัญว่า... คุณได้เลื่อนขั้นกี่ขั้นแล้ว ? สำคัญว่า... คุณเคย "สนับสนุน" ใครให้ได้เลื่อนขั้นบ้าง ไม่สำคัญว่า... คุณมีตำแหน่งการงานอะไร ? สำคัญว่า... คุณทำงานสุด "ความสามารถ" หรือไม่ ไม่สำคัญว่า... คุณมีเพื่อนกี่คน ? สำคัญว่า... คุณเป็น "เพื่อนแท้" กับใครบ้าง ไม่สำคัญว่า... คุณเรียกร้องและปกป้องสิทธิของตัวเองอย่างไร ? สำคัญว่า... คุณทำอะไรเพื่อ "ช่วยและปกป้อง" สิทธิคนอื่น ไม่สำคัญว่า... สิ่งที่คุณทำสอดคล้องกับคำพูดของคุณกี่ครั้ง ? สำคัญว่า... มีกี่ครั้งที่คำพูดของคุณ "ไม่สอดคล้อง" กับการกระทำ... ------------------------------------------------------------------------- อย่างที่รู้กัน ว่าสิ่งสำคัญไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยดวงตา แต่สามารถสัมผัสได้ด้วยหัวใจ เจอกันครั้งแรก ใบหน้าเป็นสิ่งแรกที่เราเห็น เราจะใช้อะไรอ่านฝ่ายตรงข้าม ว่าเขาคิดแบบไหนกับเรา เราสามารถใช้หูของเราอ่านคำพูดที่เขาพูด ใช้ดวงตาของเราอ่านภาษากายที่เขากระทำ และใช้หัวใจอ่านทุกอย่างที่อยู่ในใจเขา บางคนตัดสินคนจากภาพลักษณ์ที่เห็นครั้งแรก บางคนตัดสินคนจากคำพูดที่เขาพูด บางคนตัอสินคนจากการกระทำที่เขาทำ บางคนตัดสินคนจากหัวใจ ตราบใดที่ยังมีใจให้กัน ตราบนั้นเราก็ยังเป็นเพื่อนกันตลอดไป.... Be one of the first to try Windows Live Mail  March 21 แย่จังวันนี้แพนด้าง่อยขั้นรุนแรง
เหนื่อยกาย
เหนื่อยใจ
จะเดินต่อไปก้เจ็บจะกลับหลังหันก้เจ็บ
ควรจะทำยังงัยต่อไปดีล่ะเนี่ย
ขอบคุณเจนนี่สำหรับคำแนะนำนะคะ
ขอบคุณที่อยู่ด้วยเวลาเมษ์ต้องการ
คอยให้กำลังใจ
คอยให้คำปรึกษาที่ดี
แล้วก้ขอบคุณที่สุดที่เข้าใจเมษ์นะเจน
ขอบคุณอะไรก้ม่ะรู้ที่ทำให้เราได้รู้จักแล้วรักกัน
ขอบคุณจริงๆๆ
ไม่มีเจนเมษ์คงแย่กว่านี้เยอะเลยล่ะ
เมื่อไหร่จะหายซะทีอ่า
ไม่อย่างเป็นแบบนี้เลยอ่ะ
เฮ้ออออออออออออออออออ
มิซทุกคนจัง
ปล. วันนี้ใส่สีชมพูประชดชีวิตรัก กับเป็นสีที่เจนนี่ชอบนะ March 18 ระยะห่าง...ของความรู้สึก
February 28 บ๊ายบายพีคเอฟเอ็มบ๊ายบายพีคเอฟเอ็มนะ
มันเร็วจังเพิ่งรู้ได้ไม่กี่วันล่ะมั่ง
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเดือน
วันสุดท้ายของพีค
จะไม่มีพี่ชายมาปลุกแต่เช้าอีกแล้วใช่มั๊ย??
เฮ้ยยยยยยยย
พี่ๆๆทีมงานพีคโชคดีนะคะ
เศร้าเหมือนกันนะเนี่ย
จะมีคลื่นไหนให้ฟังอีกม่ะเนี่ย
งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลาเนอะ
เป็นของธรรมดาง่า
ชีวิตคนเราก้สั้นนะ
อยากทำอะไรก้รีบทำซะ
เราจะตายวันตายพรุ่งก้ม่ะรู้
อยากบอกอะไรใคร
อยากทำอะไรก้ทำซะเหอะ
เริ่มเพ้อมากแระ
ไปดีก่า
เศร้าๆๆๆ
ตื่นมาก้น้ำตาท่วมบ้านเยยง่า
สมองก้ฝ่ออีก
เอาอะไรไปสอบดีเนี่ย February 11 มาเเว้วววกลับมาแว้ววจ้า
หลังจากไม่ได้อับล๊อคมานานมากๆๆเลย
ส่วนใหญ่จะอัพแต่รูป
ถ้าใครว่างๆๆอยากจะอ่านไดก้เข้าได้ที่นี่น๊า
ไดโดนตรงเยย
อัพบ่อยๆๆเหมือนกันนะ แฮ่ๆๆ
เทคแคร์ด้วยน๊า
เกลียดเดือนนี้จังเนอะ
เหงาตามเคยเดือนแห่งความรัก
ชิชะ อย่าให้มีบ้างแล้วไป
หมู่นี้เหงา หงอย เศร้า บ้าคือแพนด้าในตอนนี้อ่า
วันนึงดีวันนึงร้าย
เฮ้ยยยย
คิดถึงพี่ต้าที่ฉุดเยยนะคะ
กลับมาเร็วๆๆเน้อ January 17 เทวดากับคนตัดไม้บ่ายวันหนึ่งระหว่างคนตัดไม้กำลังตัดไม้อยู่ริมน้ำนั้น ขวานคู่มือก็หลุดมือจมลงน้ำไป คนตัดไม้ก็ทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งร้องไห้อยู่ริมน้ำ ทันใดนั้นเองเทวดาก็ลอยขึ้นมาจากผิวน้ำแล้วถามว่า "มีปัญหาอะไรรึ" "ขวานผมตกลงไปในน้ำแล้ว และตรงนี้น้ำลึกมาก ต่อไปผมจะเอาอะไรไปตัดไม้หาเลี้ยงลูกเมียได้หละท่า น" เทวดาได้ยินดังนั้นก็ดำน้ำลงไปสักพักแล้วขึ้นมาพร้อมกับขวานทองคำ "เอ้า! ขวานนี้ใช่ขวานของเจ้าใช่รึไม่?" เทวดาถามคนตัดไม้ "ไม่ใช่ครับ" เทวดาก็ดำน้ำลงไปอีกครั้งกลับขึ้นมากับขวานเงิน "เอ้า! แล้วขวานนี้หละใช่ของเจ้ารึไม่?" "ไม่ใช่ครับ ขวานของผมทำจากเหล็กมีด้ามไม้เก่าๆ ไม่ใช่ขวานเงินขวานทอง" เทวดาจึงดำลงน้ำไปอีกครั้งแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับขวานเหล็กคู่มือคนตัดไม้ "เอ้า! ขวานของเจ้า แต่เราเห็นเจ้าเป็นคนดีซื่อสัตย์ไม่โกหก เราจะให้ขวานเงินกับขวานทองคำแก่เจ้ าไปด้วย เพื่อตอบแทนในการที่เจ้าเป็นคนดี" คนตัดไม้จึงรับขวานไว้แล้วกลับบ้านด้วยความสุข หนึ่งเดือนต่อมา ระหว่างที่คนตัดไม้กำลังเดินเล่นอยู่ริมน้ำพร้อมกับภรรยาของเขาอยู่นั้น ภรรยาก็ลื่นตกน้ำไป คนตัดไม้ทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งร้องไห้อยู่ริมน้ำรร ทันใดนั้นเทวดาองค์เดิมก็ปรากฏกายออกมาอีกครั้ง "เอ้า! คราวนี้เจ้ามีปัญหาอะไรรึ" "ภรรยาผมลื่นตกน้ำไปเมื่อกี้นี้ครับ" ได้ยินดังนั้นเทวดาจึงดำน้ำลงไป และขึ้นมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เหมือนกันกับเจนิเฟอร์ โลเปซ ตั้งแต่ หัวจรดเท้า "ผู้หญิงคนนี้ใช่ภรรยาเจ้ารึไม่?" "ใช่แล้วครับ" คนตัดไม้ตอบทันที เทวดาจึงโกรธมาก เพราะเห็นว่าคนตัดไม้โกหก และไม่ซื่อสัตย์เหมือนก่อน "ขออภัยด้วยครับท่านเทวดา มันเป็นการเข้าใจผิดครับ" คนตัดไม้รีบชี้แจงทันใด "ถ้าเกิดผมตอบว่าไม่ใช่ ผมเดาว่าท่านก็คงจะลงไปในน้ำอีกครั้ง แล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับผู้หญิงที่เหมือนกับ แคทธลีน ซีต้าโจนส์ และเมื่อผมปฏิเสธอีกท่านก็คงจำดำลงไปอีกครั้งแล้วนำภรรยาผมตัวจริงขึ้นมา สุดท้ายท่านก็คงจะให้ผู้หญิงอีก 2 คนผมด้วย เพื่อตอบแทนที่ผมไม่โกหก แต่ว่า....ผมเป็นแค่คนตัดไม้จะมีปัญญาอะไรไปหาเงินเลี้ยงเมียพร้อมกัน 3 คนได้หละครับ ผมจึงจำเป็นต้องตอบว่าใช่ตั้งแต่แรก" นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เมื่อใดที่ผู้ชายโกหก แสดงว่าชายผู้นั้นจะต้องมีเหตุผลจำเป็นในการโกหก และมีเจตนาดีอย่างแน่นอน ตัวอย่างเช่นคนตัดไม้รายนี้งัย... January 03 นิทานใบไม้กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ดอกไม้และใบ้ไม้ยังไม่ได้รวมอยู่ บนต้นเดียวกันอย่างเช่นทุกวันนี้ มันต่างก็แยกกันอยู่ อีกทั้ง เหล่าใบไม้ก็ไม่ได้มีแต่สีเขียวหากแต่มีหลากหลายสีสัน งด งามนัก แต่ดอกไม้กลับมีเพียงสีขาวเท่านั้น ใบไม้รวมอยู่กับ หมู่ใบไม้ด้วยกัน มีแต่ความร่าเริง มีนิสัยรักสนุก ต่างจาก ดอกไม้ที่อยู่อย่างเงียบเหงา เดียวดาย แม้จะอยู่รวกันคุย กันกับหมู่ดอกไม้ด้วยกันแต่ดอกไม้แต่ละดอกต่างมีความ คิด และวาดฝันเป็นของตัวเอง เธอเฝ้ารอบางสิ่งบางอย่าง ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร บ่อยครั้งที่เธอมองไปที่ใบไม้ แล้วนึกอยากเป็นส่วนหนึ่งของสีสันสวยงามนั้นบ้าง แต่ดอก ไม้ดอกเล็กและเสียงเบาเกินกว่าที่จะเรียกใบไม้ให้หันมา กระทั่งวันหนึ่ง...ใบไม้เกิดรู้สึกเบื่อสีสันของตัวเองขึ้นมา อย่างไม่มีเหตุผล พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นดอกไม้น้อย สีขาวบริสุทธิ์ดอกหนึ่งเข้า ใบไม้ไม่รู้จักสีขาวมาก่อน เขา ไม่รู้ว่าสีขาวเป็นอย่างไร เพราะใบไม้ต่างก็มีสีสันกันทุกใบ ใบไม้เกิดหลงใหลในความอ่อนหวานละมุนละไม ของดอก ไม้น้อยในทันที แต่ในความอ่อนหวานนั้นดูเหมือนจะมี ความเหงาแฝงอยู่ด้วย ใบไม้จึงเข้าไปถามดอกไม้ว่า "ดอกไม้ เธอช่างมีสีขาวสวยเหลือเกิน แต่ทำไมเธอจึงดู เงียบเหงาอย่างนี้เล่า" ดอกไม้น้อยแหงนมองใบไม้กิ่งใหญ่ แข็งแรงก่อนจะตอบกลับไปว่า "สีขาวซีดอย่างนี้หรือสวย ฉันอยากจะมีสีสันอย่างเธอบ้างจัง มันคงจะทำให้ฉันมีชีวิต ชีวาขึ้นมาก" ใบไม้ได้ฟังแค่นั้นก็รู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็น หน้าที่ของเขาที่จะต้องช่วยเหลือ ดูแล และปกป้อง ดอกไม้ น้อยดอกนี้ เขาจึงบอกเธอไปว่า "มาซิดอกไม้ ฉันช่วยเธอ ได้นะ ถ้าเพียงเธอมาอยู่กับฉันฉันจะทำให้เธอมีชีวิตชีวาขึ้น เอง" ดอกไม้น้อยไม่รอช้ารีบตอบตกลงในทันที เมื่อดอกไม้ไปอยู่กับใบไม้แล้ว ใบไม้ก็ให้การดูแลเธอ อย่างดี ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำเพื่อเธอ ถ่ายทอดออกมา เป็นสีสันสวยงามให้กับดอกไม้ แล้ววันหนึ่งเมื่อดอกไม้น้อย มองลงไปในลำธาร เธอก็เห็นเงาตัวเองเปลี่ยนเป็นดอกไม้ สีสวยที่มีชีวิตชีวา แต่เมื่อหันไปมองที่ใบไม้ เขากลับกลาย เป็นสีเขียวที่ดูอบอุ่นนัก ดอกไม้น้อยถามใบไม้ว่า "ใบไม้ นี่ฉันแย่งสีสันในชีวิตเธอมารึเปล่านะ" ใบไม้ยิ้มแล้วตอบ กลับไปว่า "ไม่หรอก ทุกวันนี้เธอคือสีสันในชีวิตฉัน ฉันไม่ ต้องการสีสันอะไรอีกแล้ว ฉันมีเพียงความสบายใจที่ได้ เธอมีความสุข" จากนั้นมา ดอกไม้กับใบไม้ก็อยู่ร่วมกันเป็น ต้นไม้ที่อบอุ่น บนรากของความรัก ที่หยั่งลึกลงไปในผืน ดินของหัวใจ ด้วยเหตุนี้ ใบไม้จึงมีสีเขียว สีเขียวที่มองแล้วให้ความรู้สึก สบายตา เพราะเมื่อเรามองดูสีเขียวเมื่อไรเราจะรับรู้ได้ถึง ความสบายใจของใบไม้ที่เห็นดอกไม้น้อยของเขามีความ สุข ส่วนดอกไม้ขาวที่แสดงถึงความบริสุทธิ์ อ่อนหวาน ละมุนละไมนั้น ดอกไม้คงไม่อยากให้ความรู้สึกเหล่านี้หาย ไป จึงยังคงมีดอกไม้สีขาวให้เราเห็นมาจนทุกวันนี้ด้วยเช่น กัน... December 19 Yeah.....yeah!!เมื่อวานออนเอ็ม แอบช๊อค เจอคนที่อยากเจอมานานมากกกแล้วล่ะ ไม่ได้คุย เจอกะเค้ามา2-3ปีเห็นจะได้ แอดเมลล์มาประมาณนั้นด้วย เจอเค้าออนเอ็ม คุยกันนานใช้ได้เลยนะเนี่ยน๊า ดีใจๆๆ แล้วเค้ายังบอกอีกน๊าว่า"เราต้องเจอกันอีกจิ" อิอิ ดวงสมพงษ์กันป่าวเนี่ย เมื่อวานแอบยิ้มจนแก้มบานเลยทีเดียวล่ะ หัวใจชุ่มชื้นอีกครั้งแล้วล่ะ รอกันต่อไป หวังว่าคงได้เจอกัน คุยกันอีกเนอะ แล้วจะรอน๊าคะ เทคแคร์ด้วยล่ะ อิอิ December 15 วันที่เศร้าอีกแย้วง่า>> >>> >>>เรื่อง เพื่อน กับ แฟน
>> >>> >>> >> >>> >>>อาหาร >> >>> >>>เพื่อน : ข้าวราดแกง ก๋วยเตี๋ยว ราคาไม่เกิน 30 >>กินอะไรแพงๆเปลืองฉิบ >> >>> >>>แฟน : กินห่าอะไรก้ได้ที่ไม่ใช่ข้าว สปาเกตตี้ เฟรนฟรายซ์ >>ซูชิ ชิสุ อะไรก้สั่งกันไป… >>มื้อละร้อยขึ้น >> >>> >> >>> >>>สถานที่ >> >>> >>>เพื่อน : สนามกีฬา สว่าง กว้าง สนุก >> >>> >>>แฟน : โรงหนัง มืด แคบ นุ่ม ?! >> >>> >>> >> >>> >>>ข้ามถนน >> >>> >>>แฟน : ข้ามได้เป่า ระวังนะคับ ! จับมือผมไว้ >> >>> >>>เพื่อน : ………อ้าว ! เหี้ย… รอกรุด้วย (แมร่งข้ามไปนานละ) >> >>> >>> >> >>> >>>ที่บ้าน >> >>> >>>เพื่อน : มาเพื่อ ดื่ม เมา นินทาเพื่อน ด่าชาวบ้าน >>เฮฮาปาจิงโกะ >> >>> >>>แฟน : มาเพื่อ ……………… >> >>>สุดยอดเลยที่ร๊ากกกกกกกกก >> >>> >>> >> >>> >>>เวลาเดิน >> >>> >> >>>แฟน : แนบชิด ประหนึ่ง ตัวดูดแบบสุญญากาศ >> >>> >>>เพื่อน : เฮ้ย ไปไกลกรุหน่อย ร้อนชิบ !! >> >>> >>> >> >>> >>>เงิน >> >>> >>>แฟน : มีเสมอ..จ่ายไม่อั้น >> >>> >>>เพื่อน : ไม่มีเสมอ... เมิงจ่ายก่อนละกัน (แร้วมันก้ชิ่ง) >> >>> >>> >> >>> >>>ป่วย >> >>> >>>แฟน : เปนไรมากมั้ย ? กินยายังคับ ห่มผ้าด้วยนะ >> >>> >>>(โอ๊ยย….มันดูแล--อย่างนี้ป่าววะ) >> >>> >>>เพื่อน : เปนไรป่าว สำออยอะดิเมิงงง…. ไปเที่ยวกัน >> >>> >>>(เพื่อนพี่ป่วยอยุ่นะค้าบบบ) >> >>> >>> >> >>> >>>วาเลนไทน์ >> >>> >>>แฟน : ผมให้คุนได้ทุกอย่าง ยกเว้น >>ดาว เดือน และ ขนหน้าอก ? >> >>> >>>เพื่อน : ……………(วันนี้มันไม่มีตัวตน) >> >>> >>> >> >>> >>>โดนทิ้ง >> >>> >>>แฟน : เราไปกันไม่ได้ / อยากอยู่คนเดียว /อย่ามายุ่งกับเรา/ >> >>> >>>ไปไหนก็ไป๊ …รำคาญ >> >>> >>>เพื่อน : ไม่เปนไรเว้ย! ช่างแมร่ง … เมิงยังมีกรุ >> >>> >>> วันนี้แอบเศร้าอีกแย้วง่า
เฮ้ยๆๆ
เบื่อตัวเองจังเยยเนอะ
จะเจ็บยังงัยก้รักว่ะ
 คนเราทนอยู่ได้
เมื่อไหร่จะหมดความอดทนซะทีอ่ะ  December 05 วันปาป๊าเดย์จ้าหวัดดีวันปาป๊าเดย์น๊า วันนี้แปลกๆๆ ส่งแมสเสสไปหาป๊าซะหวานเลย ปีก่อนๆๆไม่ค่อยจะกล้าบอก หลังจากผ่านการเฉียดตามา รู้เลยว่าเค้ารักมากเลยนะเนี่ย รู้สึกได้ เมษ์รักป๊าเหมือนกันน๊าคะ อาจจะเป็นเพราะว่าหมู่นี้แบบมีแต่คนรอบข้างสูญเสียคนที่รัก ก้เลยนึกถึงตัวเอง บอกรักตอนนี้ตอนเค้ามีชีวิตอยู่ดีก่าเนอะ เทคแคร์กันด้วยน๊า ตอนนี้เมษ์เหนื่อยกับรายงานมากๆๆเลยล่ะ ~~ชู้จ๋า เค้าง้อน๊า เค้าขอโทษที่ทำให้ชู้งอน เค้าคิดถึงแล้วเป็นห่วงชู้เสมอน๊า หายงอนเค้านะ ถึงตัวไกลแต่ใจไม่ไกลนะคะ เทคแคร์น๊า ขอบคุณที่เป็นห่วงเค้าด้วยน๊า~~
November 17 วันแรกที่เริ่มเขียน...วันนี้ตื่นมาด้วยความรู้สึกแปลกๆๆ
ยังจุกๆๆอยู่นิดหน่อย
ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจนะคะ
ตื่นเช้ามาเพราะมาเชียร์พี่ชาย
วันนี้พี่ชายมาจัดรายการเช้า
เมื่อวานพี่ชายบ่นว่าเหนื่อยๆๆเลยตื่นมาให้กำลังใจ
แล้วลืมไปว่าพี่สาวจัดเช้าด้วย
ตายล่ะหว่าเพิ่งนึกออกเนี่ย
แย่เลยเนอะ
แล้วไปเรียนไปเมคอัพมา
พรุ่งนี้จะได้ว่างไปงานรับปริญญาเพื่อนอีกแล้วล่ะ
ดีๆๆจะได้เจอเพื่อนๆๆ เหงาๆๆมาหลายวันแล้วล่ะ
|
|
|
